تونالیته

( شعر ، موسیقی ، ترانه ، داستان کوتاه ، موسیقی متن )

 

 

تراانه ریتمیک وملودیک

 

ترانه سرا: امیر علیمرادیان

 

تردید

 

یه حسی می گه تو هستی ، هنوز دستاتو من ، دارم

 

داری دور می شی و میری ، محاله ، نه، نمی ذارم

  

مگه آغوش من بی تو  ، می تونه رو کسی ،  واشه

 

بگیر دستامو خوب من ، می خواد افتاده ای ، پاشه 

 

چه رسمی  داره  این  دنیا ، یکی  دستامو می گیره

 

به  جای  دستای  گرمت ،  می بینم  ، دست  تقدیره

 

کی  می گه  سخته   تنهایی  ،  خیال  تو  ،  اگه  باشه

 

آدم  ،  می تونه  با  یادت  ،   تموم  عمر ،   تنها  شه

 


ادامه مطلب
نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم تیر 1393ساعت 10:20 توسط امیر علیمرادیان|

 

 

 برف می بارد

رویِ خطوطِ حامل

 

به" تو" فکر می کنم

به نُتهای ِ لیز

 

" تو" "رِ" "می" "فا"

 

نمی دانم کجایِ این نُتها

گُمت کردم

 

کجایِ این سازدهنی

 که نفس هایِ آخرم را می کِشد

 

کجایِ این فلوت

وقتی دست هایم را فوت می کنی

 

و من با انگشت های ِ خاموش

به" تو" فکر می کنم

 

به "سُل" "لا" "سی ِ" قدم هایت

وقتی که "دور" می شوی

  برف بند می آید

 

ودیگر هیچ چیز جایِ پاهایت را

 پُرنمی کند.

 

 

نوشته شده در جمعه هشتم بهمن 1389ساعت 2:15 توسط امیر علیمرادیان|

تراانه ریتمیک و ملودیک

آکوردها:

می مینور- لا مینور- سُل مینور- فا مینور

 

  

ریتم:۴/۴

تو سهم من بودی ولی ، غریبه ها دزدیدنت

(لا-سی-دو-دو-دو-سی-لا-سل-لا-سی-سی-سی-سی-لا-سل)

سختِ واسه چشای من ، با یه غریبه دیدنت

(لا-سی-دو-دو-دو-سی-لا-سل-لا-سی-سی-سی-سی-لا-سل)

 

ریتم: باسانوآ

بازم نمی چرخه بی تو، کِرک،سیگاری،کافِئین

(لا-سی-دو-دو-دو-سی-لا-سل-لا-سی-سی-سی-سی-لا-سل)

یه عمره که معتادته ، کُره ی ِ خاکی ِ زمین

(فا-سل-لا-لا-لا-لا-سل-فا-می-فا-سل-سل-سل-سل-فا-می)

 

ریتم:۴/۴

دراز کشیدیم روی ِ رَیل ، من و زمستون و بهار

(لا-سی-دو-دو-دو-سی-لا-سل-لا-سی-سی-سی-سی-لا-سل)

 

داره میاد،نزدیک می شه ، صدای ِ سوتِ یه قطار

(لا-سی-دو-دو-دو-سی-لا-سل-لا-سی-سی-سی-سی-لا-سل)

 

ریتم: کانتری

یه پنجره از رو دیوار می پَره ، می خواد رَد بشه

(لا-سی-دو-دو-دو-سی-لا-سل-لا-سی-سی-سی-سی-لا-سل)

می شکنه شیشه هاش ولی ، هنوز تو فکر ِ پَرشه

(فا-سل-لا-لا-لا-لا-سل-فا-می-فا-سل-سل-سل-سل-فا-می)

 

آرپژ:slow rock

کوپه ی آخر ِ قطار، نشستی ، دَس تکون می دی

(لا-سی-دو-دو-دو-سی-لا-سل-لا-سی-سی-سی-سی-لا-سل)

 

دور می شی و با خنده هات ، منُ بهش نشون می دی

(فا-سل-لا-لا-لا-لا-سل-فا-می-فا-سل-سل-سل-سل-فا-می)

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم مهر 1389ساعت 16:11 توسط امیر علیمرادیان|

نقدی بر کتاب

" جمله های تلخ در گوشی"

      شاعر و ترانه سرا: ماندانا ابری

 
         ******************************* 
     نویسنده:امیر علیمرادیان
 
 

 

 

چون بطور تخصصی می خواهیم به نقد ترانه بپردازیم ، دفتر دوم از کتاب "جمله های تلخ در

گوشی"  که شامل  چهل و یک ترانه  بوده و  بیش از نیمی  از آنها  آهنگسازی  و اجرا شده

است ، را مورد بررسی قرار می دهیم.

ترانه ها را بطور کلی در دو بخشِ موسیقی ترانه و شعریت ترانه نقد می کنیم:

 

الف- موسیقی ترانه:

 

1- هارمونی استاتیک:

هر چند ترانه های کتاب بر مبنای عروض  سروده  شده اند  اما اکثر آنها  ملودیک  می باشند

و هارمونی استاتیک بین نت ها به خوبی رعایت شده است:  

 

                              دارم می افتم از چشمت ، مثل برگای پائیزی

 

       ( می،فادیز،سُل،سُل،سُل،سُل،فادیز،می) ، (ر،می،فادیز،فادیز،فادیز،فادیز،می،ر)

 

                             ولی یادت نره روزی ، به یادم اشک می ریزی

 

       (می،فادیز،سُل،سُل،سُل،سُل،فادیز،می) ، (ر،می،فادیز،فادیز،فادیز،فادیز،می،ر)

 

می بینیم  که  قبل و بعد  از هر کامای میزان  هر قطعه  با همان  نتهایی  شروع  می شود که

به پایان می رسد.

 

2-هارمونی دینامیک:

 

علاوه  بر اینکه  بیت های هر  ترانه  ملودیک   می باشند ،   دینامیک  و  پویایی  ملودیک  را

می توان  در اکثر  ترانه ها مشاهده  نمود ، یعنی  بیت های  هر  ترانه  بر  مبنای  ملودی  بیت

اول سروده شده اند:
 
                              مث تقویم دل مرده ، ورق خوردیم و فهمیدم
 
 
 
       (می،فادیز،سُل،سُل،سُل،سُل،فادیز،می) ، (ر،می،فادیز،فادیز،فادیز،فادیز،می،ر)
 
 
                             حقیقت دوربود و من ، تو رو نزدیک می دیدم
 
 
 
       (می،فادیز،سُل،سُل،سُل،سُل،فادیز،می) ، (ر،می،فادیز،فادیز،فادیز،فادیز،می،ر)


این  هارمونی   در  تونالیته   واژه ها   به  خوبی رعایت    شده   تا  جایی   که   اکثر  ترانه ها

پولی  فونیک   بوده   و  به  راحتی  در  سبک های   پاپ ،   جاز ،   فلامنکو   و  راک   قابلیت

آهنگسازی دارند.
 
 
3- آکوردها و گام های ناین و سِون
 
 
تنوع   در ریتم  و آکوردها  از نقاط  قوتی  است  که  ترانه  سرا  به  آنها توجه  ویژه ای  داشته

است:
 
 

ادامه مطلب
نوشته شده در جمعه هجدهم تیر 1389ساعت 11:53 توسط امیر علیمرادیان|

نقدی بر موسیقی متن "سنتوری"

 

نویسنده:امیرعلیمرادیان 

 

 

 

 فیلم های انتقادی مهر جویی را از لحاظ محتوایی می توان به سه دسته تقسیم کرد:

۱- فیلم های سیاسی:    "گاو"

۲- فیلم های فلسفی:   "هامون"   و  "پری"

۳- فیلم های اجتماعی: "مهمان مامان" و "سنتوری"

سنتوری نیز مانند  خیلی از فیلم های انتقادی  مهرجویی  در سطح می ماند و به عمق و حجم

 نمی رسد.این فیلم تقابل فقر و ثروت ، سنت و  مدرنیته یا سنتور و پیانوست و در نهایت هانیه

(گلشیفته فراهانی)  که به اعتقاد  خیلی ها نماینده  روشنفکران غربزده  است،  مادی  گرایی

 را بر معنا گرایی ترجیح می دهد و ویولونیست را به سنتوریست!

فیلمنامه:

یکی از نقاط  ضعف جدی  "سنتوری"   فیلمنامه  آن  است  که  ساختاری  ضعیف و تکراری

 دارد. عدم  پرداخت  مناسب  شخصیت ها از جمله  شخصیت  "تمایل"  ،  ازدواج  هانیه  و

علی  (بهرام رادان)   و دیدار اتفاقی  و بی دلیل  آنها   در خرابه ها ،  همچنین  عدم  ارتباط

واقعی و عمیق  بین علی و هنر موسیقی ازمواردی است که به ضعف فیلمنامه برمی گردد.

موسیقی متن:

متاسفانه اکثر فیلمهای  ایرانی از لحاظ  موسیقی  متن  ضعیف و  عقیم  هستند،  که دو علت

عمده آن اختصاص ندادن بودجه کافی  به این  امر و دخالت های  بی مورد  کارگردان  است.

موسیقی  در سنتوری  که اتفاقا  محوریت   اصلی  فیلم  را هم  بر عهده دارد ،  به   چند علت

ضعیف تر از همیشه خود را نشان می دهد:

۱- انتخاب نامناسب صدای چاووشی برای رادان یا برعکس!

جالب  اینکه  همه  به  این  مطلب  اذعان  دارند  که گام  صدای  بهرام   رادان  (با  توجه  به

شناخت   قبلی  مخاطب  از این  بازیگر)  به  هیچ  عنوان  با  گام   صدای  محسن  چاووشی

همخوانی ندارد.

۲- ساختن موسیقی و ملودی ها قبل از ساختن فیلم

۳- استفاده سنتی از ساز سنتور در مجالس شاد!

حداقل انتظار می رفت  از سبک  مدرن  نوازندگی سنتور در  مجالس  شاد  استفاده  شود  که

به سبک پاپ نزدیکتر است.

۴- عدم توانایی لازم بهرام رادان در نواختن ساز سنتور

به  راحتی  و با  کمی  دقت  به حالت  دست و  انگشتان  رادان  می توان  به مبتدی  بودن این

بازیگر در نوازندگی  سنتور پی برد و  با  توجه  به  اینکه  محوریت  فیلم  بر مبنای  نوازندگی

این ساز می باشد، این انتخاب نادرست فاجعه ای بزرگ به شمار می رود! 

(هر چند که  نباید از  بازی درخشان  رادان  در نقش  یک  معتاد و نه یک  معتاد  هنرمند(!)

غافل شد.) 


ادامه مطلب
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1389ساعت 10:50 توسط امیر علیمرادیان|


آخرين مطالب
» تردید
» فلوت
» قطار
» نقد ترانه
» موسیقی متن
» پیانو
» ریتم
» هارمونی
» ملودی
» لنینگراد

Design By : Pichak